Historia klubu „59”

30.05.2009

Klub „59” powstał 2 kwietnia 1959 roku jako klub młodzieży Kościoła Anglikańskiego w Hackney Wick na londyńskim Est Endzie, wówczas opuszczonej i zaniedbanej dzielnicy (w przeciwieństwie do West Endu) .
Wszystko zaczęło się gdy wikary John Oakes przybył tam by objąć stanowisko kanonika w kościele Św. Brygidy na Fleet Street. Później przywództwo po nim przejęli ojcowie Graham Hullett i William Shergold. Z czasem klub stał się dobrze znany w całym mieście i zaczął przyciągać takie sławy jak Cliff Richard, Elizabeth Taylor, księżniczka Małgorzata czy Lord Snowdon a później sławy sportów motocyklowych. Wśród motocyklistów miejsce to stało się popularne, gdy urządzono tam jeden z pierwszych pokazów kultowego dla nich filmu „The Wild One”.
Od 1962 r. do wczesnych lat 70-tych klub ten przeżywał szczyt popularności skupiając wokół siebie londyńskich rockersów i motocyklistów, cały ten czas starając się pozytywnie wpłynąć na wizerunek swoich młodych członków a nie był on wtedy kryształowy, głównie z powodu burd wszczynanych przez rockersów z ich odwiecznymi wrogami – Modsami. Te nieustanne antagonizmy sprawiły, że Modsi pozostali w Hackney Wick a rockersi przenieśli się do Paddington na West Endzie.
Oto jak wspomina ten okres historii klubu „59” jeden z jego członków – Stuart Savory: „…Jego (pastora Shergolda) zamiarem było niewątpliwie wyrwać nas, „rough rockers” (rough – ang. nieokrzesany, twardy, brutalny) z Ace Cafe i połączyc w prawdziwym klubie młodzieżowym. Efekt przerósł jego najśmielsze oczekiwania. Gdy ja dołączalem do Klubu „59”, 15 Sierpnia 1964 roku, miał on juz 5586 czlonkow, wiec ja zostalem numer 5587. Siedziba klubu miesciła sie wtedy w Paddington, gdzie do parafii musial przeniesc sie o. Bill. Teraz jest nas ponad 28,000. Zarejestrowalismy sie w 1965 (40 lat temu)…”.
Niestety od tego czasy popularność klubu zaczęła powoli lecz sukcesywnie opadać. Przyczynił się do tego z jednej strony schyłek popularności motocykli wśród młodzieży, która zaczęła się masowo przesiadać do – coraz dostępniejszych – samochodów a po części późniejszy przywódca klubu Mike „Cowboy” Cook, który wyraźnie starał się zredukować element rockersowski w klubie.
Klub „59” istnieje do dziś i prowadzi działalność o zasięgu międzynarodowym. Bill Shergold jest jego prezydentem a ojciec Scott Anderson członkiem zarządu. Wszystkie komitety bez zastrzeżeń akceptują członkostwo rockersów.
Klub dużo zyskał dzięki działalności Rocker Reunion Movement promującej klasyczna modę, motoryzację i muzykę lat 60-tych. Klub jest obecnie największym klubem motocyklowym na świecie, zrzeszającym ponad 20 000 członków w Zjednoczonym Królestwie, Europie i Australii. Klub skupia zarówno kobiety jak i mężczyzn a przyczyną jego sukcesów jest zdaniem ojca Grahama… całkowity brak regulaminu. Poza motocyklami i rock and rollem, klub skupia także entuzjastów piłki nożnej i nurkowania głównie z mniej zamożnych grup społecznych.
Klub corocznie organizuje dla swych członków grupowe wyjazdy na słynne światowe imprezy motocyklowe takie jak zimowy The Dragon Rally in Wales, The Elephant Rally na niemieckim Nürburgring, oraz oczywiście Isle of Man TT. Co roku organizuje też „59 BBQ” podczas Laxey TT.
Obecnie klub „59” ma siedzibę w Plaistow w Londynie, gdzie członkowie spotykają się co dwa tygodnie. Klub działa na zasadzie organizacji charytatywnej na podstawie tego samego dokumentu od 1965 roku. Coby nie mówić – to jednak średnia wieku wzrosła od tamtych czasów, ale ma na to też pewnie wpływ trudniejsze zdobycie klasycznego motocykla wymagające sporych nakładów finansowych. Rozpiętość wieku członków wynosi 18 – 65 lat. Komitet zarządzający klubu składa się z czterech osób. Wszystkie funkcje i prace w klubie wykonywane są na zasadzie wolontariatu.
„59” staje w wyraźnie odmiennej postawie wobec motocyklizmu niż kluby MC, odcinając się zdecydowanie od idei klubów „jednoprocentowych”. Klub „59” stara si być wierny klasycznej motoryzacji, oraz klimatom rockabilly, rockerów i cafe racerów, promując modę, muzykę i styl bycia tych subkultur. Klub na rok 2006 skupiał 29 500 członków o różnym stopniu aktywności z całego świata. Współpracuje ściśle z Rockers Reunion i Ace Cafe.

Spragnionym ilustracji polecam stronę z 270 fotografiami z archiwum ojca Grahama Hulleta, na ktorych uwieczniono życie klubu 59 w czasach szczytu jego popularności:
http://the59club.com/public_html/graham/Sitea.html
Źródła:
http://www.the59club.org.uk/
http://the59club.com/
http://en.wikipedia.org/wiki/59_Club
http://home.egge.net/~savory/59club.htm

Możliwość komentowania jest wyłączona.