Moto Guzzi V8 500

Moto Guzzi V8 będzie zawsze fascynować miłośników motoryzacji a jego śmiałe rozwiązania techniczne do tej pory budzą autentyczny podziw. Szkoda, że motocykl ten powstał w czasie gdy fabryka Moto Guzzi zaczęła popadać w kłopoty finansowe i nie mogła rozwinąć dalszych prac nad projektem. Szefem zespołu projektowego i autorem większości rozwiązań technicznych był Giulio Cesare Carcano – autor koncepcji silnika w układzie V, znaku rozpoznawczego motocykli Moto Guzzi – przez niektórych okrzyknięty po premierze motocykla geniuszem!. Od pomysłu przez projekt do powstania maszyny wyścigowej upłynął zaledwie rok. Prace rozpoczęto zaraz po Moto GP 1954 a na następny rok Moto Guzzi 500 V8 stanął już do wyścigów w tej klasie. Niestety, historia występów nie była zbyt długa, trwała od 1955 do 1957 roku. Powodem tak krótkiej kariery na torach były nie tylko perturbacje finansowe, w tyle za rewelacyjnymi osiągami silnika zostawały opony, hamulce i zawieszenie; powodując, ze nawet doświadczeni jeźdźcy mieli kłopoty z utrzymaniem w ryzach motocykla w ciasnych zakrętach lub na mokrej powierzchni. Trudno się dziwić: motocykl, który w stanie suchym ważył tylko 148 kg (w tym silnik 45 kg) osiągał prędkość ponad 280 km/h przy mocy zaledwie 78 KM rozwijanej przy 12000 obr./min! Można by pomyśleć, że silnik V8 o poj. 500 cm zawieszony poprzecznie w ramie motocykla sprawiał, że wyglądał on kanciasto, nieporęcznie i ociężale…. Nic podobnego!! Tego nie zniosła by godność włoskich konstruktorów. Moto Guzzi V8 była zaledwie 30 mm szersza od fabrycznych wyścigówek o poj. 350 ccm. Było to możliwe dzięki krótkiemu skokowi tłoków, który wynosił 44mm. Takiego czegoś nie oglądano w tamtych czasach w żadnych motocyklach. Sam silnik był bardzo nowoczesny jak na te czasy: Chłodzony cieczą DOHC wyróżniał się bardzo precyzyjną i zwartą konstrukcją – niczym szwajcarski zegarek – co zaowocowało tak niską wagą. Silnik był wyposażany do wyboru: w cztero, 5-cio lub 6-cio biegową skrzunię biegów. Dell’Orto zaprojektował specjalne 20 mm gaźniki dla tego silnika. Dwie baterie po cztery gaźniki początkowo były zasilane paliwem z dwóch komór pływakowych, jednak to rozwiązanie nie zdało egzaminu i wprowadzono dla każdego własną komorę.
Po pierwszych testach blady strach padł na konkurencję. Na torze próbnym we Francji Moto Guzzi „Otto Cilindri” osiągnął prędkość ponad 300 km/h a na GP Belgii w 1957 roku – ponad 280 km/h, ustanawiając wynik nie pobity przez 20 następnych lat! Niestety motocykl nie był pozbawiony wad. Przy tak precyzyjnej i skomplikowanej konstrukcji prześladowały go usterki i awarie. Od skomplikowanych awarii wału korbowego po prozaiczne usterki przewodów paliwowych czy przegrzania silnika. Dodatkowo olbrzymim wyzwaniem dla mechaników było zestrojenie ośmiu gaźników. Wszystko to sprawiało, że scenariusz wyścigów z udziałem MG V8 wyglądał podobnie. Motocykl szybko obejmował prowadzenie, następnie wycofywał się z wyścigów na skutek usterek technicznych. Osobnym wyzwaniem było zapanowanie nad tak szybkim motocyklem przy niedoskonałych jeszcze wtedy hamulcach, oponach i zawieszeniu. Sprawiało to, że tylko nieliczni kierowcy decydowali się dosiadać tego motocykla. Należeli do nich tylko: Fergus Anderson Dickie Dale, Ken Kavanagh, Keith Campbell, Stanley Woods, Giuseppe Colnago i Bil Lomas. Niestety – nawet oni nie zawsze wychodzili cało z wyścigów. W 1956 roku Bil Lomas doznał skomplikowanych urazów głowy po upadku podczas Senigallia Grand Prix a Ken Kavanagh po prostu odmówił dalszych startów na tym motocyklu po jednym z wyścigów. Wysoka awaryjność i kosztowny serwis motocykla przesądziły sprawę. Motocykl nie był w stanie zagrozić swoim największym rywalom na Moto GP: MV Aguście i Gilerze. Gwoździem do trumny była „porażka” na Isle of Man w 1957 roku. Moto Guzzi zajął „dopiero” czwarte miejsce za MV i dwoma Gilerami. W tym samym roku fabryka oficjalnie zawiesiła program „Otto cilindro” i ten fascynujący motocykl na zawsze odszedł z torów wyścigowych…


Dane techniczne:
Silnik: 4 – suw V8 osiem cylindrów (44 x 41 mm)
Chłodzenie cieczą
Rozrząd: 2 x DOHC
Pojemność: 499 cm
Moc: 78 KM przy 12000 obr / min
Gaźnik: 8 gaźników Dell’Orto 20 mm
Skrzynia biegów: wybór 4, 5 lub 6 biegów
Hamulce: bębnowe
Przednia opona: 2.75 „x 19”
Tylna opona 3,00 „x 20”
Waga: 148 kg
Maksymalna prędkość: 275 km/h

Źródła:
‚http://wikipedia.org
www.fasterandfaster.net
www.ozebook.com

Podziękowanie dla „Śmiercioodpornego” za zachętę i podesłanie materiałów.

Możliwość komentowania jest wyłączona.