Wakan V2

Można rzec, że ten motocykl łączy w sobie same przeciwności. Masywny o potężnej mocy – typowo amerykański – silnik w układzie V-2 osadzony wzdłuż delikatnej i smukłej ramy – typowej dla europejskich konstrukcji. Przypomina to opisane już na tej stronie próby Mike’a Cooka, jednak jego Super Manx nie jest nawet w połowie tak wyrafinowany stylistycznie jak Wakan V2 Joëla Domergue’a. W tej konstrukcji nie ma żadnych kompromisów. Możemy cieszyć oko widokiem potężnego, chłodzonego powietrzem 115 – konnego silnika o poj. 1647 ccm w dwóch cylindrach osadzonych pod kątem 45 stopni, produkcji amerykańskiej firmy S&S, którego nie przesłaniają nam żadne technologiczne wsporniki czy inne elementy konstrukcyjne ramy. Natchnieniem do powstania tego motocykla – jak twierdzi jego konstruktor – był samochód Shelby AC Cobra, który łączył w sobie potworną moc amerykańskiego silnika V-8 produkcji Forda z wysublimowaną ascetyczną stylistyką i techniką brytyjskiego Jaguara. Nazwa „Wakan” też nawiązuje do amerykańskich tradycji. W języku amerykańskich indian Sioux słowo to znaczy „święty, Wielki Duch” – co wiele mówi o stosunku twórców do swego dzieła…

Joel Domergue znany jest przede wszystkim jako właściciel firmy SCORPA produkującej wysokiej jakości motocykle trialowe. Przez 10 lat Domergue wyprodukował ok. 6000 motocykli własnej konstrukcji, które królowały na zawodach serii mistrzostw świata klasy Trial, a Graham Jarvis startując na tym motocyklu, wygrał prestiżowe Scottish Six Day Trial w 1998 roku. Jednak w 2003 roku 47 letni Domergue zrezygnował z szefostwa w firmie sprzedając w całości swoje udziały. Tak na prawdę już od 1996 roku miał już w głowie gotowy plan budowy minimalistycznego i bezkompromisowego sportbika. w 2003 roku podjął współprace z amerykańską pracownią Engineering and More, gdzie w 2005 roku powstał pierwszy egzemplarz oparty na podzespołach produkcji S&S. W kolejnym roku na drogi wyjechały następne trzy motocykle a w tym roku nowy Wakan został zaprezentowany na wystawie w Paryżu.
Motocykl ma bardzo krótką, zwartą ramę, pełniącą jednocześnie rolę zbiornika oleju. Umożliwia to bardzo mały rozstaw osi, wynoszący tylko 1337 milimetrów. Z porównywalnych motocykli krótszy jest chyba tylko Buell XB12S (1320 mm). Super wyważenie zapewnia mu umiejscowienie 13-litrowego zbiornika paliwa pod siedzeniem kierowcy.
Bak jest tak ukształtowany, że pełni jednocześnie rolę tylnego błotnika, gdzie znajduje się filtr paliwa. Wlew paliwa umiejscowiony jest zaraz za siodłem jeźdźca a z miejsca gdzie zwykle odkręcamy korek paliwa na stacji benzynowej wystają dwa potężne wloty powietrza zaopatrujące pojedynczy gaźnik Keihin. Przód opiera się na widelcu marki Ceriani, zamontowanym pod kątem 22 stopni. Przednie koło zaopatrzone jest w jednotarczowy hamulec z szceściotłoczkowym zaciskiem. Mimo, że motocykl bardzo przypomina Buella Lightninga XB12S, to według kierowców testowych – silnik S&S daje olbrzymią przewagę Wakanowi. Nie bez znaczenia jest też tu waga. Wakan w stanie suchym waży jedynie 177 kg!

Do końca tego roku producenci planowali sprzedać 100 egzemplarzy Wakana w cenie 28 000 Euro za sztukę. By spełnić normy emisji spalin EURO 3, gaźnik Keihin zastąpiony został wtryskiem elektronicznym.

Źródła:

http://www.motorradonline.de/test/fahrbericht/fahrbericht-wakan-v2.247586.htm#
http://thekneeslider.com/archives/2006/07/18/wakan-1640-new-french-v-twin-motorcycle/

http://www.engmore.com/home.html

Możliwość komentowania jest wyłączona.