Seeley Honda 750

25.06.2010


Michael Hüby z Austrii jest szczęśliwym posiadaczem i entuzjastą błękitnej Seeley Hondy 750. Michael nie tylko jeździ swym motocyklem na codzień po drogach, chętnie też pojawia się na „dniach otwartych” torów wyścigowych próbując swych sił w sporcie. Te próby zaowocowały w 2005 roku zdobyciem tytułu Mistrza Niemiec w mistrzostwach klasycznych motocykli wyścigowych w klasie Classic Superbike.
„Ten motocykl jest naprawdę szybki” – opowiada Mick magazynowi „Real Classic” – „Zawsze mogę konkurować z o wiele nowocześniejszymi motocyklami wyposażonymi w opony typu „slick”, widelcami „up side down” i o wiele większymi hamulcami”.
To dowodzi jaką wspaniałą robotę odwalił Colin Seeley, który w 1975 roku przeszczepił 70-konny silnik Hondy CB 750 F2 do zbudowanej przez siebie w Wielkiej Brytanii Cafe-racerowej ramy. Seeley chciał zbudować lżejszy, lepiej się prowadzący no i lepiej wyglądający motocykl od standardowej CB. Dodatkowo, maszyna Seeleya była łatwiejsza w obsłudze i posiadała niżej umieszczone siodło od oryginalnej Hondy.
Zestaw do samodzielnego montażu od Seeleya kosztował w 1977 roku 1295 funtów, wykorzystywano w nim silniki CB 750 F1, F2 lub serii K i był bardzo atrakcyjną propozycją dla sportowych jeźdźców w tamtym czasie.
W 1977 roku Honda CB 750 rozwinęła się do modelu K7. Zyskała sobie sławę bardzo gładko i bezproblemowo pracującym silnikiem, jednak jej zawieszenie pracowało gładziutko tylko na gładziutkich drogach. W porównaniu z Suzuki GS 750 czy z bardzo popularną wtedy Kawasaki Z 650 nie dało się ukryć leciwości Hondy. Japończycy nie byli zainteresowani rasowaniem CB 750, poprzestając na i tak wysokim zainteresowaniu rynku swoim modelem, jednak niebywały wykwit w tamtym czasie tuningowanych motocykli na bazie CB 750 musiał wreszcie dać im coś do przemyślenia.
Warsztat Dave’a Degena Dresdy wypuścił w 1972 roku cafe racera na bazie CB 750, który z podwójnymi tarczowymi hamulcami z przodu był o 45 kg lżejszy od modelu bazowego i potrafił się rozpędzić do 130 mph. Rickman – w przeciwieństwie do innych tunerów, którzy w swej pracy koncentrowali się nad przeróbką silnika – zbudował specjalną ramę do CB z wykorzystaniem rur wyprodukowanych technologią Reynoldsa . Kiedy wreszcie Colin Seeley zaprezentował z powodzeniem swoją wersję CB 750 – Honda się złamała i zaproponowała mu zbudowanie repliki motocykla na cześć mistrza świata Phila Reada.
Mimo mnogości wersji tuningowych, wiele z nich nie odbiegało znacząco osiągami od modelu podstawowego budząc jedynie niezadowolenie purystów na widok zniekształconych klasycznych kształtów CB 750. Dla większości z nich jedynie Seeley Honda warta jest pożądania.
Seeley Hondę sprzedawano w 12 krajach, w tym w Japonii, Niemczech i Hiszpanii. Honda Michaela Hüby powstała w 1978 roku na zamówienie niemieckiego importera – Birke.
Prawie trzydzieści lat później Michael ciągle jest zakochany w swoim motocyklu.
„Ten motocykl wniósł z powrotem do mego życia radość z jazdy dlatego, że jest tak genialny w swojej prostocie. Jest zarówno nowoczesny jak i fascynujący swym dawnym stylem. Rama jest lepsza nawet od tej od Reynoldsa, ma po prostu lepszą geometrię.

Colin Seeley wyprodukował zaledwie 300 sztuk Seeley Honda z numeracją ram od 501 do 802. Niektóre z nich sprzedał jako kompletne motocykle, jednak większość z nich była do kupienia jako zestaw do samodzielnego montażu. Oprócz zestawów serii „F”, Colin wykonał sześć prototypów z silnikiem serii „K” dla Dixon Racing.

Źródło: http://www.realclassic.co.uk/seeley06012500.html
Foto: Realclassic co. uk.

Tłum. Memphis

Możliwość komentowania jest wyłączona.