Islo 175 Carrera

Fabryka motocykli Islo była pierwszym producentem motocykli w Ameryce Łacińskiej. Wytwórnia powstała w mieście Saltillo – stolicy stanu Coahuila. Założył ją w 1955 roku Isidro Lopez tuż po powrocie z Włoch, gdzie głęboko zafascynowany motocyklami, pilnie przyglądał się funkcjonowaniu tamtejszego rynku jednośladów. Wówczas tylko niektóre fabryki mogły sobie pozwolić na produkcję wszystkich części do swoich motocykli. Większość producentów sprowadzało podzespoły od wiodących firm – głównie włoskich. Nie inaczej było w przypadku Islo. Isidro Lopez podpisał kontrakt na dostawę silników z Franco Morini, zawieszenie dostarczała firma Ceriani, rama i bak pochodziły od Pieracci. Do tego dochodziły gaźniki Del Orto, kanapy Giuliare i hamulce Grimeca. Isidro Lopez nadał swoim motocyklom nazwę ISLO – składającą się z pierwszych liter jego imienia i nazwiska. Przez pierwszy rok produkcji firma specjalizowała się w produkcji solidnych motocykli przeznaczonych głównie do pracy kurierów czy listonoszy. Islo szybko zyskały uznanie na lokalnym rynku głównie ze względu na ich trwałość i niezawodność. Popyt napędzał produkcję, która ciągle rosła, przewyższając nawet konkurencyjną Gilerę, która miała swoją fabrykę w Argentynie. Jednak sir Lopez ciągle miał w pamięci słynne włoskie wyścigi motocyklowe i wraz z synem Javierem marzyli o stworzeniu w swojej fabryce sportowego motocykla. Marzenie to miało zresztą bardzo pragmatyczne podłoże. Powszechnie znany był fakt, że motocykl, który wygrał jakiś znany włoski wyścig długodystansowy jak np: Milano-Taranto czy słynną włoską pięciodniówkę Giro de Italia, zaraz następnego dnia sprzedawał się w salonach jak ciepłe bułeczki. Wygrana w jakimś spektakularnym włoskim wyścigu była kluczem do sukcesu handlowego Islo w Europie.

W tym celu powstał Islo Carrera – wyścigowy prototyp z silnikiem o poj. 175 ccm stuningowanym w Bolonii przez Franco Moriniego. Carrera mogła osiągnąć prędkość 85 mil/h, o 20 mil więcej niż standardowe motocykle schodzące z taśmy montażowej Islo. Testy Carrery przeprowadzone w północnym Meksyku wypadły bardzo obiecująco. Pierwsze starty w Europie zaplanowano na sezon 1957. Pozostało jeszcze znaleźć klasowych i doświadczonych zawodników rajdowych, którzy potrafiliby wykorzystać wszystkie walory motocykla w czasie wyścigu. Takich zawodników w Meksyku nie było. Pozostało szukać ich we Włoszech, jednak odległość i mała ilość czasu utrudniały zadanie. Dodatkowo po serii tragicznych wypadków jaka przeszła w 1957 roku przez włoskie wyścigi długodystansowe samochodów i motocykli, powodując śmierć nie tylko zawodników ale i widzów, zaczęto inaczej patrzeć na te imprezy. Domagano się wprowadzenia ograniczeń prędkości dla zawodników podczas przejazdów przez małe miejscowości. Słynny wyścig Mille Miglia na trasie z Bresci do Rzymu i z powrotem został po 1957 roku zamknięty. W rezultacie motocykle Islo nigdy nie wzięły udziału w żadnym europejskim wyścigu długodystansowym. Były prezentowane jedynie w salonach dilerskich i okazjonalnych wystawach. Jednak Javier Lopez utworzył fabryczny team wyścigowy złożony z czterech motocykli Islo Carrera. Startowały one na lokalnych wyścigach w Meksyku. Fabryka rozwijała również produkcję sportowych motocykli crossowych i trialowych wykorzystując obok włoskich komponentów także podzespoły własnej produkcji. W 1971 roku zakład Islo został wykupiony przez Hondę.
Z pośród czterech rajdówek Carrera udało się zlokalizować dwie. Jedną z nich z numerem # 00356 (widoczna na zdjęciach) odrestaurowano i wystawiono na aukcję jako wspaniały kawałek historii meksykańskiego motocyklizmu.

Foto: http://www.batorauctions.com

Jedna odpowiedź na „Islo 175 Carrera

  1. seba440 pisze:

    Więcej takich artykułów ! Jednak nie ma to jak nasze polskie MR-ki 🙂